Pierre's Pennenstreken: Taal

Het gebeurt niet dikwijls dat Pierre Tuning een Pennenstreek 'live' voordraagt. Vrijdagmiddag was onze columnist gevraagd het 'Alles Is Taal-festival' in De Oude Veiling op te vrolijken met een ter plekke bedachte en voorgelezen column. Het resultaat van zijn rappe denk- en schrijfwerk was een primeurtje voor de pakweg 70 aanwezigen. Maar vandaag voor iedereen te lezen.
 
Lezen, schrijven, rekenen, aardrijkskunde en geschiedenis. De Luizenmoeder heeft het er nooit over.
 
Er zijn volkeren op aarde, waar de kinderen eerder kunnen zwemmen dan lopen. En er zijn volkeren op aarde, waar de kinderen eerder een mobieltje leren hanteren dan een pen vasthouden. Zoals in Nederland.
 
Lezen, schrijven, rekenen… Is het heimwee naar vroeger, als dat begint met een pen en papier?
 
Leren hoe je een pen vasthoudt. Of een potlood. En ervaren dat je kunt tekenen. Dat gaat vooraf aan het schrijven.
 
Zoals voorlezen vooraf gaat aan het lezen. Voorlezen maakt nieuwsgierig naar het zelf willen lezen.
 
Ik wilde zelf mijn naam leren schrijven. Mijn moeder leerde mij het ABC. 
 
Zij gaf mij een boekje. ‘A is een aapje, dat eet uit zijn poot. B is de bakker, die bakt voor ons brood. C is Charlotte, die drinkt chocolaad.’
Het werd me zo vaak voorgelezen tot ik het uit mijn hoofd kende – en het zelf kon lezen.
 
Ik leerde schrijven in hoofdletters. En ik schreef mijn naam op: PJER. En het eerste woord dat me te binnen schoot: OTO. De juiste spelling… dat kwam nog wel.
 
Pas veel later leerde ik dat onzinnige leesplankje van een vorige generatie kennen.
 
 
‘Aap, noot, mies’… Wie is Mies? Mies is een poes! 
‘Wim, zus, jet’… Wim blijkt een jongen, Zus een kind en Jet een meisje. Wie dat bedacht heeft…?
 
Lezen, schrijven, rekenen… Eerst je naam leren schrijven, dat is het belangrijkste. En dan je adres…
 
Ik woonde in de Hadleystraat. Het heeft lang geduurd voordat ik dat kon spellen.
Ook nu nog maakt de overheid het niet gemakkelijk met de straatnamen. Wat te denken van de Geijlwijckerweg? Daar is gelukkig maar één adres te vinden: de molen aan de Molenvliet heeft nummer 10.
 
En rekenen… Je moest eerst dat stomme ABC uit je hoofd leren – en die letters ook nog in alfabetische volgorde – en dan nog de tafels van vermenigvuldiging van 1 tot-en-met 10. Het was niet leuk, maar gelukkig moest het wel. 
Ik heb begrepen dat er veel te veel mensen zijn die niet zo’n mazzel hebben gehad.
 
Het is heel belangrijk om het woord ‘Aanmaning’ en ‘Verkeersboete’ te kunnen lezen – en het bedrag in euro’s. Want: ‘Als u niet op tijd betaalt, wordt de boete hoger.’ Van die dingen.
 
Toch is er een hoop onzin die je net zo goed niet hoeft te lezen: Bobotaal. 
Bobo zegt: ‘Onze doelstelling is een doorkijk te geven naar de mogelijkheden.’
‘De gezamenlijke stip op de horizon geeft energie.’
 
Dat geeft hoop voor de toekomst.
 
Links:
 
Foto's Arjen Vos
 
(advertentie)
 

Geen reacties

Add a Comment