Hoe is het nu met... Rie Bakker?

Ze kwam als piepjonge verpleegkundige vanuit Bussum naar Aalsmeer en leidt er nu, op de leeftijd der zeer sterken, nog steeds een actief bestaan.
Een gesprek met een opgewekte vrouw met een brede belangstelling voor onder meer 'De Medemens'.
 
Op de komende historische feestavond, voor welk evenement de kaarten in een mum waren uitverkocht, zullen ook voor Rie Bakker zeker enkele zoete herinneringen op het filmdoek verschijnen. En dan denken we met name aan het historische Witite Kruisgebouw hoek Ophelialaan/Hortensialaan, ooit het bolwerk van de plaatselijke medische baby- en kleuterzorg en niet te vergeten de locatie van het badhuis waar half Aalsmeer op vrijdag en zaterdag de wekelijkse douche kwam nemen. Want woonhuizen met een douche of bad waren in die tijd hier nog dun gezaaid.
 
Rie Bakker was verpleegkundige en volgde nadien de cursus wijkverpleging. Tientallen Aalsmeerse vrouwen bewaren goede herinneringen aan Rie Bakker. Veel onzekere jonge vrouwen, met hun vaak eerste baby komend op haar spreekuur, liet ze met een geruststellend woord weer opgewekt naar huis gaan. Het waren de zestiger jaren, het begin van de net op gang komende emancipatiegolf en dat een jonge vader met zijn spruit op Rie's spreekuur zou verschenen was in die tijd nog uitgesloten.
 
Combinatie jong en oud
“Na een kort verblijf in Boskoop kwam ik in 1963 naar Aalsmeer. Ik kwam te wonen in het Witte Kruisgebouw, daar woonden nog drie andere verpleegkundigen en Van der Laarse was de conciërge. In het gebouw dat later Groene Kruisgebouw zou gaan heten waren ook regelmatig specialisten te consulteren.
 
Na Van der Laarse kwam de familie Groeneveld er als conciërge.  Een ontzettend gezellige familie waar ik goeie herinneringen aan heb.”
De enthousiaste Rie Bakker vertelt: “Ik kreeg met alle facetten van de wijkverpleging te maken. 's Morgens  ging ik naar de zieken thuis, 's middags zat ik daar voor de zuigelingen- en kleuterzorg. Er waren op drie punten consultatiebureaus, Aalsmeerderweg nummer 196 en later in de Emmastraat, in de Ophelialaan en in Kudelstaart. Juist die combinatie van zieken en ouderen thuis en die babies was het leukste. En dan hadden we elke avond in het Witte Kruisgebouw ook nog spreekuur, ouderen die bijvoorbeeld een injectie nodig hadden.”
 
Op de Solex
Er waren vier wijkverpleegkundigen, twee bezochten alles per fiets, twee, die in de verste wijken werden ingezet, hadden een autootje ter beschikking. 
“Ik had aanvankelijk een Solex. Toen ik de wijken Kudelstaart en de Uiterweg later kreeg werd een autootje ter beschikking gesteld.”
 
Rie Bakker trouwde in 1969, verhuisde naar een Amsterdams appartement op zevenhoog, maar zowel haar man als zijzelf verkozen al snel toch een eigen huis in een kleinere plaats.
 
“Het werd de Venusstraat en daar woon ik nog steeds. En al gauw na het vertrek uit Amsterdam ben ik hier weer snel aan de slag gegaan, ook weer de wijk in en in de baby- en kleuterzorg. Ik was dus zowel curatief, genezing brengend als vooral ook preventief, met baby's bezig. Ik was werkzaam in Aalsmeer en Rijsenhout als hoofd van de afdeling wijkverpleegkunde en op mijn zestigste ben ik gestopt.”
      
Maar stil zitten en niets doen was niets voor haar, beaamt ze.
"Nee, dat was ook zo. Dus toen Ineke Ludwig, directeur van Zorgcentrum Aalsmeer me vroeg om eens in de twee weken te komen helpen bij het kienen met de bewoners ben ik dat gaan doen. Met oudere mensen en met babys' was ik altijd gewend te werken. Maar al snel vroegen ze me om ook te assisteren in de bibliotheek in het Zorgcentrum. Die werd toen nog veel bezocht. Inmiddels, nu het Zorgcentrum dus meer een verpleeghuis is geworden en minder een verzorgingshuis, wordt er steeds minder gelezen. En nu ben ik al weer zestien jaar secretaresse van de Cliëntenraad van het Zorgcentrum, een wettelijk verplicht orgaan dat in de plaats kwam van de zogenaamde Bewonerscommissie. We komen eens per maand bij elkaar, ik maak de notulen. In deze Cliëntenraad hebben ook afgevaardigden van de bewoners zitting.”
 
De notabelen in de gemeente
Nog even terugkijkend op haar werkzaam leven wijst ze op de vele veranderingen die er de laatste jaren in de zorgsector kwamen.
 
“Eén van de grote veranderingen is gekomen door de invoering van de marktwerking. De kruisverenigingen die er destijds waren functioneerden overal in het land doorgaans goed. Het bestuur bestond meestal uit wat je zou kunnen noemen 'de notabelen in de gemeente''. De normen voor de wijkverpleging waren conform landelijke regels. Momenteel is de thuiszorg in handen van verschillende particuliere organisaties.
 
Rie's werkzaam leven ligt dan wel ruim achter haar, het woord verveling is haar onbekend. Ze wandelt en leest veel, gaat naar concerten, bezoekt zieken van de Open Hofkerk waar ze lid van is, gaat graag naar tentoonstellingen en musea en is lid van een leesclub. Tot de groep eenzame bejaarden kunnen we haar niet rekenen.
 
“Nee, zeg, er is hier in Aalsmeer nog zo veel te doen. En een helpende hand is altijd welkom.”
 
Zoals veel inwoners van Aalsmeer zal de Nostalgische Filmavond ook voor Rie Bakker een feest der herkenning worden. 
 
“Ik verheug me vooral op de plaatjes van het niet meer als zodanig dienstdoende gebouw van het Witte-, later Groene Kruis.”
 
Tekst: Leni Paul, foto's Arjen Vos
 
(advertentie)
 
 

4 Reacties

  • Mylene :

    Wie kan mij in contact brengen met Rie? Wij zouden haar graag komende maandag willen ontvangen in “ Door
    De Mangel”.

  • Jacco Groeneveld :

    'Tante' Rie is een fantastisch mens, vitaal en optimistisch, denkt in oplossingen en, blij en dankbaar dat zij al vele jaren deel uitmaakt van het gezin Groeneveld.

  • Stan Vaal :

    Wat leuk om mevrouw Bakker hier te zien.
    Ik ben regelmatig bij u en uw man over huis geweest, voor schrijfmachine of kopieerapparaat, vroeger vanuit Jager Aalsmeer en later vanuit mijn eigen bedrijf. Vaal Office Support BV. Altijd hartelijk onthaald.
    Met vriendelijke groet vanuit Beauvoir Frankrijk.
    Stan en Ria Vaal.

Add a Comment