In Memoriam: Dolf Wilting

Afgelopen weekend overleed Dolf Wilting. In Aalsmeer onder meer bekend als rijschoolhouder en een vaste verschijning op de voetbalvelden van FC Aalsmeer waar hij zowel bij de veteranen op zaterdag als bij het Walking Football op woensdag regelmatig van de partij was. Zijn slanke rijzige gestalte en ietwat dansende tred, zijn ringbaardje en nassale stemgeluid typeerden de geboren Drent. Sport was zijn lust en zijn leven. Of het nou voetbal was of badminton (ook bij Flower Shuttle was hij actief lid), hij speelde graag en fanatiek en hield van de gezelligheid eromheen. Leeftijd speelde bij hem nauwelijks een rol. Ook al was hij 77, Dolf bleef sporten en rijles geven. Tot een beroerte enige weken terug roet in het eten gooide. Voetbalvriend Jacques de Jonge maakte een ‘In Memoriam’ van deze markante Aalsmeerder.
 

Dolf

 
Hij was geboren in Drenthe, ergens in of bij Klazinaveen, als ik wel ben. Dat was goed te hor'n, toen ik hem leerde kennen bij de voetbalvereniging Aalsmeer, een kleine vijftig jaar geleden in het tweede elftal van de zaterdagafdeling. Dolf Wilting, op zoek naar werk gestrand in Aalsmeer, was onze linksbuiten.
 
Hij wist niet dat je een bal ook kon afspelen. Wij hebben daar destijds ruzie over gemaakt op het grasloze tweede veld aan de Sportlaan, gepassioneerd schreeuwend, en wild zwaaiend met onze armen. Twee opgewonden standjes, die elkaar qua temperament waard waren, dat moet voor de weinige toeschouwers een mooi gezicht zijn geweest. Op weg naar de kleedkamer, eenmaal de zijlijn gepasseerd, werd er echter met geen woord meer over dit repeterend ritueel gesproken. Dan waren we weer maatjes, zoals het hoort.
 
Nadat we elkaar een lange tijd uit het oog waren verloren kwam Dolf een paar jaar geleden weer in mijn leven, ditmaal bij het Walking Football, een speeltje voor slenterende oude mannen. Hij was, net als ik, bijna elke week present aan de Beethovenlaan. Opende als vrijwilliger alle hekken en deuren van het sportcomplex, zette koffie en pompte de ballen op. Soms speelde hij een partijtje mee, gekleed in een verticaal blauw-wit gestreept shirt, met een breed geprezen hang naar nostalgie. Maar hij balde alleen mee als hij een paar dagen voordien niet had kunnen spelen met de veteranen van FC Aalsmeer, want dát was zijn grootste passie. Twee potjes bal in een week was net te veel voor de oudste, nog actieve competitievoetballer van Aalsmeer.
 
Dolf's spelopvatting bleek na al de jaren, dat ik hem gemist heb, onveranderd: de kortste weg naar het doel was voor hem nog steeds de snelste en de beste. Ik had gelukkig geen zin meer om me daar nog boos over te maken, enigszins wijzer geworden, en vooral mijn eigen beperkingen beter kennend. Bovendien was Dolf Wilting een prachtig mens. Altijd vrolijk, goedlachs en genietend van een geintje. Er leek geen sleet op deze jongensachtige oude heer te zitten, zo vitaal kwam hij bij mij en zijn teamgenoten over. Toch liet zijn gezondheid hem opeens lelijk in de steek. Op weg naar een vakantie-adres werd hij, rijdend in zijn auto, onwel en overgebracht naar het VU-ziekenhuis in Buitenveldert. Daar overleed hij in de nacht van zaterdag op zondag, 
 
Mooi mens, die Dolf. Het eerste doelpunt dat ik ga scoren bij de wandelende voetballers, wat overigens niet vanzelfsprekend is, mag op zijn naam worden bijgeschreven. Als een eerbetoon.
 
Tekst Jacques de Jonge, foto's archief AV

 

16 Reacties

  • Bobbie :

    Condolences from your cousin across the North Sea and Dolf's eldest sister, Ans. Ik herinder Dolf van toen ik jong was en in Nederland woonde, 40 jaar geleden, altijd een goeie man met lieve kinderen. xx to Miryam & Petra from Holmbury St.Mary

  • Margot Uithol :

    Beste familie, gecondoleerd met het overlijden van Dolf. Ik zelf heb theorieles van hem gehad en 2 van onze kinderen heeft hij leren auto rijden. Bij de voetbal kwamen we hem ook vaak tegen. Heel veel sterkte met dit grote verlies
    Jan en Margot Uithol

  • Anita van der Meijden :

    Bij ons thuis op mijn pa na allemaal ons rijbewijs bij hem gehaald. Dolf en Els bleven een paar jaar hangen als kennissen van mijn ouders voor een potje kaarten. Ook bij de voetbal bleef ik hem tegen komen en hadden we altijd een kort praatje. Ik ga hem missen, en ben in gedachte bij zijn familie.

  • Frank Lissenburg :

    Vaak op de club gezien en twee weken geleden toevallig tegengekomen in het ziekenhuis. Ik zei: 'jij bent Dolf en speelt voetbal', vroeg ook hoe het met hem ging en hij zei: 'alles wordt wat strammer' en liep ook wat moeilijk weg. Ongelooflijk nu dit nieuws. Familie veel sterkte en Dolf rust zacht.

  • Rob Prevoo :

    Fijne tijd gehad tijdens de auto- en motor rijlessen. Wat hebben we gelachen. Schreeuwend in mijn oortje....."Prevoo ballenvanger..... je k n i p p e r l i c h t! Rust zacht, fijn mens. Bedankt voor alle lol die we hadden.
    Familie en vrienden veel sterkte gewenst.

  • Marieke van Duijn :

    Dit is even schrikken zeg! Ik wist het nog niet...
    In gedachten denk ik terug aan de paar keren dat ik de eer had om met Dolf een potje te mogen ballen... Een gefocuste voetballer en bovenal een heel mooi mens! En deze mooie woorden geven nog meer gevoel daarbij, dank!

  • Jacques Kesting :

    Dolf je was een goed mens. Je stond altijd klaar met raad en daad. Als collega buschauffeur heb ik heel veel steun van jou gehad met raad en daad!! Familie, heel veel sterkte bij het verlies van DOLF. Heel veel mensen gaan je missen!!

  • Robert Stokman :

    Rust zacht Dolf

    36 jaar geleden mijn rijbewijs bij je gehaald, ouwe overbuurman.
    Heel veel sterkte voor de familie namens de familie Stokman

Add a Comment